– Czyli firma objęta SAFE i zakwalifikowana jako polska nie musi mieć polskiego kapitału – pyta redaktor Lubecka z Radia ZET.
– Wpływa na naszą gospodarkę, ważne, że wpływa na naszą gospodarkę” – odpowiada nowa gwiazda ekipy Tuska, rzucona na front obrony nowej odsłony KPO. Jak ludzie za bardzo się wkurzą, to ona polegnie, a premier nawet się „wścieknie na nią”.
Redaktor Lubecka twardo dopytuje, czy mają to być polskie firmy. Minister Sobkowiak, o trudnej do zapamiętania funkcji związanej ze „zwiększaniem instrumentu”, odpowiada mówiąc o wartościach europejskich i wspólnej własności intelektualnej. Podobnie wyglądają wywiady pana Siemoniaka i innych polityków. Do tego dochodzi ich szef, który każdego, kto ma wątpliwości, nazywa zdrajcą. Tak wygląda debata nad gigantycznym kredytem, który Polska ma wziąć, i nad przyszłością naszego bezpieczeństwa.
Profesjonalnie mówi się na to „bridging”. Nie odpowiadaj na pytanie, odpowiadaj na obawę. Po angielsku trochę krócej: “Don’t answer the question. Answer the concern.” Technikę opisał bodajże Frank Lutz, mózgowiec ze starej ekipy wpływowego spikera Izby Reprezentantów USA, Newta Gingricha. Sam trick jest oczywiście dużo starszy, podobnie jak większość retorycznych sztuczek, ale przyznać trzeba, że obecna ekipa w tej sprawie dostarcza świetnego materiału edukacyjnego.
Bridging tłumaczy się czasem na polski jako „technika mostu”. Mam takie pierdoły w głowie z czasów, kiedy prowadziłem zajęcia na uczelni. W kontekście motoryzacyjnym tej sytuacji – i kilku innych – wpsiałbym ją jednak w szerszą technikę: techniką wału.